Labranda to stanowisko archeologiczne w okolicach Milas, na północny wschód od Bodrum, w prowincji Mugla. Jest to starożytne karyjskie sanktuarium położone w terenie górskim, około 14 kilometrów od Milas. W starożytności prowadziła tu święta droga, a sam kompleks był związany z kultem Zeusa Labrandyjskiego, jednego z głównych bóstw Karii.

Najwcześniejsze znaleziska na tym miejscu pochodzą z VII wieku p.n.e., a główne zachowane budowle wiążą się z IV wiekiem p.n.e., okresem panowania Hekatomnidów. Właśnie wtedy powstały tu monumentalne wejścia, sale ceremonialne, portyki i budowle świątynne. Później kompleks nadal był użytkowany w epoce hellenistycznej i rzymskiej, a w późnej starożytności na jego terenie pojawiły się budowle chrześcijańskie.

Dziś w Labrandzie można zobaczyć pozostałości świątyni Zeusa, Propylejów Południowych, portyków, rytualnych sal andronów, rzymskich łaźni, bizantyjskiej bazyliki oraz umocnień na akropolu. Zachowały się również fragmenty nekropolii, stadionu i pojedyncze grobowce. Ruiny znajdują się na zboczu, dlatego spacer po terenie pozwala nie tylko zapoznać się z architekturą różnych okresów, ale także zrozumieć, jak funkcjonowało starożytne centrum religijne.

Labranda zainteresuje tych, którzy chcą zobaczyć mniej znany, ale dobrze czytelny zabytek antyczny poza głównymi trasami kurortowymi. To miejsce daje wyobrażenie o życiu religijnym Karii, lokalnej historii politycznej i rozwoju architektury w południowo-zachodniej Anatolii.