Sobór św. Aleksego, metropolity moskiewskiego, znajduje się w Samarkandzie, w Uzbekistanie. Jest to prawosławna świątynia z początku XX wieku, wzniesiona dla osiedla wojskowego w latach 1909–1911 i poświęcona w 1912 roku. Dla Samarkandy, znanej przede wszystkim z zabytków architektury islamskiej, sobór stanowi interesujący przykład odmiennej tradycji religijnej i miejskiej, ukształtowanej w okresie Imperium Rosyjskiego.

Świątynia została wykonana z jasnoczerwonej cegły w formach architektury neoruskiej. Jej wygląd określają wysoka kopuła, łukowe okna, dekoracyjne pasy na fasadach oraz wyrazista kompozycja części wejściowej. Wewnątrz znajduje się jedna główna nawa oraz część ołtarzowa ozdobiona ikonami. Nawet po zniszczeniach i późniejszych pracach renowacyjnych budynek zachowuje cechy historycznej budowli sakralnej z początku XX wieku.

W okresie radzieckim sobór został zamknięty, a jego teren znalazł się w obrębie jednostki wojskowej. Kopuła i dzwonnica zostały rozebrane, a później budynek był wykorzystywany niezgodnie z pierwotnym przeznaczeniem. W latach 90. XX wieku świątynię zwrócono Rosyjskiemu Kościołowi Prawosławnemu i ponownie poświęcono, po czym znów stała się czynna.

Dziś sobór jest interesujący dla tych, którzy chcą zobaczyć mniej znaną stronę Samarkandy – nie tylko średniowieczne zespoły, ale także architekturę późniejszego okresu. Przybywa się tu dla spokojnego zwiedzania, poznania prawosławnej wspólnoty miasta i zrozumienia, jak wielowarstwowa była historia Samarkandy w XX wieku.