Katedra Najświętszego Serca Jezusowego w Taszkencie to główna rzymskokatolicka świątynia miasta, znana również jako polski kościół. Znajduje się w centralnej części Taszkentu i wyraźnie wyróżnia się na tle otaczającej zabudowy dzięki neogotyckiemu wyglądowi. Jak na Uzbekistan jest to rzadki przykład katolickiej architektury sakralnej tego typu, dlatego katedra interesuje nie tylko wiernych, ale także osoby badające historię miasta.

Historia świątyni rozpoczęła się na początku XX wieku, kiedy w Taszkencie mieszkała liczna wspólnota katolicka. Budowa trwała długo i była związana z trudnym okresem dla instytucji religijnych w czasach radzieckich, gdy budynek nie był wykorzystywany zgodnie ze swoim pierwotnym przeznaczeniem. Później katedra została zwrócona wspólnocie katolickiej, odrestaurowana i ponownie otwarta dla nabożeństw.

Z zewnątrz katedrę łatwo rozpoznać po ostrołukowych oknach, wieżach, pionowych liniach fasady i dekoracyjnych elementach charakterystycznych dla neogotyku. Wnętrze urządzono powściągliwie: można tu zobaczyć część ołtarzową, witraże, drewniane detale i tradycyjne symbole katolickie. Wygląd świątyni jest szczególnie interesujący na tle architektury Taszkentu, gdzie podobne budowle spotyka się rzadko.

Zwiedzanie katedry będzie odpowiednie dla tych, którzy chcą zobaczyć mało znaną stronę historii Taszkentu i poznać kulturową różnorodność miasta. Przyjeżdża się tu dla architektury, spokojnej atmosfery i działającej parafii, w której odbywają się msze w kilku językach. Podczas zwiedzania warto pamiętać, że jest to przede wszystkim czynna świątynia, dlatego ważne jest, aby odwiedzający zachowywali ciszę i przestrzegali zasad obowiązujących wewnątrz.