Szczyt Chan Tengri to jeden z najbardziej znanych wierzchołków Centralnego Tienszanu. Znajduje się w rejonie granicy kirgisko-kazachsko-chińskiej, w wysokogórskiej części związanej z okolicami Karakolu jako głównego punktu wyjściowego dla podróży i ekspedycji do tego sektora obwodu issykkulskiego. Wysokość szczytu wynosi 6995 m, a wraz z lodową czapą często podaje się wartość 7010 m.

Góra wyróżnia się niemal regularnym piramidalnym kształtem i dobrze rozpoznawalną sylwetką. Chan Tengri zbudowany jest głównie ze skał marmurowych, dlatego przy różnym oświetleniu jego stoki wyraźnie zmieniają odcień. To właśnie ta forma oraz kontrast śniegu, lodu i ciemnej skały sprawiły, że szczyt stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych w Tienszanie.

Nazwa jest zwykle tłumaczona jako „Władca nieba” lub „Pan nieba”. W opisach naukowych i geograficznych szczyt znany jest od XIX wieku, a pierwsze potwierdzone udane wejście miało miejsce w 1931 roku. Z czasem Chan Tengri stał się jednym z klasycznych szczytów regionu dla alpinizmu wysokogórskiego oraz obiektem zainteresowania badaczy, fotografów i przewodników górskich.

Dla większości turystów szczyt jest interesujący nie jako zwykły cel spacerowy, lecz jako symbol wysokogórskiego Tienszanu. Wybierają go ci, którzy interesują się alpinizmem, historią wypraw górskich i panoramami obszarów lodowcowych. Nawet bez wejścia na szczyt Chan Tengri pozostaje ważną częścią górskiego krajobrazu, kojarzonego z okolicami Karakolu i wschodnią częścią Issyk-kulu.