Adiyaman to miasto położone w głębi lądu, w tureckim regionie Anatolii Południowo-Wschodniej. Leży w szerszym dorzeczu Eufratu i jest związane z krajobrazem rzecznym, który częściowo ukształtował projekt zapory Ataturka. Okolica ma wyraźnie śródlądowy charakter, a teren jest zróżnicowany - od niżej położonych obszarów po górskie tło wokół góry Nemrut.

Najważniejsza warstwa historyczna miasta wiąże się ze starożytnym Królestwem Kommageny, a w okolicy zachowały się także pozostałości z czasów rzymskich. Do najważniejszych zabytków należą góra Nemrut, znana z monumentalnych kamiennych głów i królewskiego tumulusu, Arsameia - ważny ośrodek Kommageny z reliefami skalnymi i inskrypcjami, Karakus Tumulus - królewski pomnik grobowy, oraz most Cendere, czyli rzymski most. Razem tworzą zwarte archeologiczne krajobrazy królewskich monumentów Kommageny, inskrypcji, reliefów i rzymskiej inżynierii.

Adiyaman łączy kulturę, przyrodę i piesze zwiedzanie, ale główny nacisk kładzie się tu na stanowiska archeologiczne i górskie widoki. To nie jest typowy kierunek na zwiedzanie zwartego starego miasta - miasto służy przede wszystkim jako praktyczna baza wypadowa na górę Nemrut i do okolicznych miejsc związanych z dziedzictwem Kommageny. Dzięki temu dobrze sprawdza się na krótki wyjazd albo plan podróży oparty na dojazdach do zabytków, wizycie w muzeum oraz oglądaniu wschodu lub zachodu słońca w górach.

Najważniejsze miejsca dla odwiedzających to samo miasto, które pełni funkcję bazy, Kahta na wschodzie jako ważny punkt dojazdowy na górę Nemrut i do pobliskich ruin, a także szerszy obszar wycieczkowy obejmujący stanowiska Kommageny w całej prowincji. Muzeum w Adiyaman daje dobre tło archeologiczne przed wizytą przy starożytnych zabytkach albo po niej. Lotnisko Adiyaman obsługuje połączenia krajowe i ułatwia dotarcie do regionu, a po mieście można poruszać się autobusami, minibusami i taksówkami.

Najwygodniej przyjechać tu wiosną albo jesienią. Latem na nizinach panują bardzo wysokie temperatury, co utrudnia zwiedzanie stanowisk archeologicznych na otwartym terenie, a zima bywa chłodna, szczególnie na większych wysokościach wokół góry Nemrut. Z tego powodu najlepszym wyborem są wiosna i jesień, natomiast na wejście na szczyt najlepiej nie planować podróży w czasie upalnych letnich popołudni ani przy słabej zimowej pogodzie.