Dżalalabad leży w obwodzie dżalalabadzkim w zachodnim Kirgistanie. To miasto położone w głębi lądu, w strefie Kotliny Fergańskiej, niedaleko podnóża Tienszanu. W pobliżu systemu rzecznego Kugart miasto znajduje się w zagospodarowanej dolinie rolniczej, o zróżnicowanym terenie, a nie w wysokogórskiej kotlinie.

Na charakter miasta silnie wpłynął okres radziecki. Dżalalabad znacznie rozwinął się w czasach ZSRR, gdy obok funkcji regionalnego ośrodka administracyjnego rozbudowywano tu infrastrukturę sanatoryjną. Do dziś widać to w układzie urbanistycznym z tamtego okresu, szerokich ulicach, budynkach publicznych oraz niskiej i średniowysokiej zabudowie mieszkaniowej, a nie w dużej liczbie znanych zabytków historycznych.

Dżalalabad łączy cechy prowincjonalnego centrum administracyjnego i od dawna działającego uzdrowiska. To jedno z najbardziej znanych śródlądowych miast uzdrowiskowych w Kirgistanie, kojarzone ze źródłami mineralnymi i tradycją sanatoryjną. Tutejsza oferta zdrowotna opiera się na kuracjach wodami mineralnymi i pobytach w stylu uzdrowiskowym, a nie na luksusowych spa. Taki charakter miasta dobrze sprawdza się na krótki wyjazd albo plan podróży łączący wypoczynek zdrowotny z dalszym wyjazdem w przyrodnicze rejony zachodniego Kirgistanu.

Najważniejsze miejsca dla odwiedzających to centrum miasta oraz strefa sanatoriów i kurortów. Centrum ma bardziej użytkowy niż reprezentacyjny charakter: tworzą je targowiska, budynki administracyjne i codzienny lokalny handel, podczas gdy strefy uzdrowiskowe są nastawione na pobyty przy źródłach mineralnych i usługi zdrowotne. Lotnisko w Dżalalabadzie obsługuje krajowe połączenia lotnicze, a wielu podróżnych dociera tu także drogą lądową z Oszu i innych miast południowego Kirgistanu. Miasto pełni również ważną funkcję transportowego i usługowego węzła dla zachodniego Kirgistanu oraz dla osób jadących dalej do górskich wiosek i rezerwatów.

Dżalalabad ma kontynentalny klimat dolinny z gorącym latem. Wiosna i jesień są zwykle najwygodniejsze na spacery i wycieczki, choć lato także należy do typowego sezonu odwiedzin. W szczycie lata upały mniej sprzyjają aktywnemu zwiedzaniu w ciągu dnia, a zima jest słabszym wyborem dla osób nastawionych na zielone krajobrazy i jednodniowe wypady w góry.