Zdjęcia Anadoluhisari
Anatolijska twierdza Anadoluhisari
Anatolijska twierdza Anadoluhisari w Stambule, Turcja
Twierdza Anatolijska, czyli Anadoluhisari, stoi na azjatyckim brzegu Bosforu w stambulskiej dzielnicy Beykoz, naprzeciw Rumelihisari po stronie europejskiej. To zwarte umocnienie na jednym z najwęższych odcinków cieśniny, które często nazywa się najstarszym zachowanym osmańskim obiektem Stambułu.
Twierdza została wzniesiona z rozkazu sułtana Bajezyda I w latach 1393–1394 dla kontroli żeglugi i przygotowania do ewentualnego oblężenia Konstantynopola. W 1452 roku sułtan Mehmed II wzmocnił obronę i zbudował na przeciwległym brzegu Rumelihisari, co pozwoliło zablokować przejście przez cieśninę. Po zdobyciu miasta umocnienie wykorzystywano jako więzienie i punkt celny, a wokół z czasem wyrosła nadbrzeżna zabudowa z drewnianymi rezydencjami yali.
Pod względem architektonicznym Anadoluhisari to donżon o wysokości około 25 metrów, wewnętrzny dziedziniec i zewnętrzny pas murów z basztami. W XX–XXI wieku zabytek wielokrotnie restaurowano. Dziś wnętrza są na ogół zamknięte, ale twierdza jest dobrze widoczna z nabrzeża i z wody, co czyni ją wygodną do krótkiego oglądu podczas rejsu po Bosforze.
Show More
Show Less
Twierdza Anatolijska, czyli Anadoluhisari, stoi na azjatyckim brzegu Bosforu w stambulskiej dzielnicy Beykoz, naprzeciw Rumelihisari po stronie europejskiej. To zwarte umocnienie na jednym z najwęższych odcinków cieśniny, które często nazywa się najstarszym zachowanym osmańskim obiektem Stambułu.
Twierdza została wzniesiona z rozkazu sułtana Bajezyda I w latach 1393–1394 dla kontroli żeglugi i przygotowania do ewentualnego oblężenia Konstantynopola. W 1452 roku sułtan Mehmed II wzmocnił obronę i zbudował na przeciwległym brzegu Rumelihisari, co pozwoliło zablokować przejście przez cieśninę. Po zdobyciu miasta umocnienie wykorzystywano jako więzienie i punkt celny, a wokół z czasem wyrosła nadbrzeżna zabudowa z drewnianymi rezydencjami yali.
Pod względem architektonicznym Anadoluhisari to donżon o wysokości około 25 metrów, wewnętrzny dziedziniec i zewnętrzny pas murów z basztami. W XX–XXI wieku zabytek wielokrotnie restaurowano. Dziś wnętrza są na ogół zamknięte, ale twierdza jest dobrze widoczna z nabrzeża i z wody, co czyni ją wygodną do krótkiego oglądu podczas rejsu po Bosforze.
Dawny donżon kontrolował żeglugę na wąskim odcinku cieśniny.
Przyczółek Bajezyda I na azjatyckim brzegu Bosforu
Umocnienie położone jest u ujścia rzeki Goksu, nieco poniżej mostu Fatih Sultan Mehmet. Z nabrzeża widać donżon, fragmenty kurtyn i okrągłe baszty, tworzące niewielki wewnętrzny dziedziniec. Teren otoczony jest murami, dostęp do środka jest zwykle ograniczony, dlatego ogląd odbywa się z zewnątrz, w tym z pomostów i przybrzeżnych placyków.
Najlepsze ujęcia otwierają się podczas spaceru nadbrzeżem między Anadoluhisari a zieloną strefą Kucuksu. Stąd dobrze widoczne są Rumelihisari na przeciwległym brzegu, wąski przesmyk Bosforu i ruch statków. Rejsy po cieśninie i regularne promy dają możliwość zobaczyć twierdzę i nadbrzeżne yali z wody.
W kilka minut spacerem znajduje się pawilon Kucuksu z XIX wieku oraz strefy spacerowe nad rzeką Goksu. Po drugiej stronie cieśniny, naprzeciw, znajduje się kompleks muzealny Rumelihisari, z którym Anadoluhisari tworzy historyczną parę umocnień.
Wygodnie dojechać z Uskudaru autobusami kursującymi wzdłuż azjatyckiego nabrzeża Bosforu, do przystanków przy Anadoluhisari lub Goksu. Pływają też miejskie promy po Bosforze do przystani Anadoluhisari; stamtąd do twierdzy jest kilka minut pieszo.
Popularne wycieczki
Najlepsze wycieczki i doświadczenia podróżnicze w całym regionie
Wycieczki z przewodnikiem, popularne atrakcje i topowe hotele w całym regionie
