Medresa Barak-chana znajduje się w starej części Taszkentu, w obrębie zespołu Hast-Imam, który jest uważany za jedno z głównych historyczno-religijnych centrów miasta. Kompleks pochodzi z XVI wieku i jest interesujący tym, że łączy właściwą medresę oraz wcześniejsze mauzolea, włączone do jego kompozycji architektonicznej.

Po lewej stronie od wejścia znajduje się tak zwane Bezimienne Mauzoleum, a obok — mauzoleum Sujunidż-chana. Według rozpowszechnionej wersji medresa została dobudowana właśnie do grobowca Sujunidż-chana, ojca Barak-chana, i z czasem cały kompleks otrzymał imię Barak-chana. Sam Barak-chan, mimo nazwy, jest jednak pochowany w innym miejscu.

Budynek charakteryzuje się wydłużonym wewnętrznym dziedzińcem, portalem głównej fasady, narożnymi wieżami oraz pomieszczeniami-chudżrami, w których mieszkali uczniowie. W skład kompleksu wchodzi także darschana — kopułowa sala do zajęć. Architektura medresy pozwala zobaczyć, jak w jednej budowli połączono funkcje edukacyjne i memorialne, co czyni ją szczególnie interesującą dla osób badających historię islamskiej architektury Azji Środkowej.

Przez kilka stuleci medresa była wielokrotnie uszkadzana i odbudowywana. W XX wieku mieściły się tu instytucje religijne, a dziś budynek pozostaje częścią zespołu Hast-Imam. Turyści przychodzą tu, aby zobaczyć jeden z wyrazistych zabytków starego Taszkentu i jednocześnie poznać inne historyczne budowle tej dzielnicy.