Fontanna Pollio znajduje się na terenie starożytnego Efezu, niedaleko agory państwowej i naprzeciwko Odeonu, w rejonie Selcuk w prowincji Izmir. Jest to jedna z wyróżniających się fontann publicznych antycznego miasta, zbudowana pod koniec I wieku n.e. ze środków Gajusza Sekstyliusza Polliona i jego rodziny. Budowla była częścią miejskiego systemu zaopatrzenia w wodę, który dostarczał wodę na place, do łaźni i innych przestrzeni publicznych.

W Efezie woda doprowadzana była akweduktami z kilku źródeł i rozprowadzana rurami wewnątrz miasta. Takie fontanny służyły nie tylko celom praktycznym, ale także podkreślały rangę miejskich ulic i placów. Fontanna Pollio pokazuje, jak ważne dla rzymskiego Efezu były inżynieria, zagospodarowanie przestrzeni i architektura publiczna.

Początkowo fontanna miała formę monumentalnej fasady z wysoką niszą, dekoracją architektoniczną i wystrojem rzeźbiarskim. Dziś turyści widzą głównie zachowane fragmenty konstrukcji, dzięki którym można wyobrazić sobie jej pierwotną skalę. Z fontanną wiąże się kilka znanych znalezisk rzeźbiarskich, z których część przechowywana jest w Muzeum Archeologicznym w Efezie.

To miejsce zainteresuje tych, którzy chcą lepiej zrozumieć układ antycznego miasta poza najbardziej znanymi zabytkami. Zwiedzanie fontanny zwykle włącza się do spaceru po centralnej części Efezu, gdzie w pobliżu znajdują się Odeon, agora państwowa, świątynia Domicjana i inne budowle z okresu rzymskiego.