Jezioro Ala-Kul znajduje się w górach Terskej Ała-Too, na południowy wschód od Karakołu, i należy do najbardziej znanych wysokogórskich jezior Kirgistanu. Leży na wysokości około 3530 metrów nad poziomem morza, w górnej części karakolskiego obszaru przyrodniczego, wśród kamienistych zboczy, usypisk i polodowcowych form rzeźby terenu. Nazwę zazwyczaj tłumaczy się z kirgiskiego jako „Pstre jezioro”, co wiąże się ze zmiennym odcieniem wody przy różnym oświetleniu i pogodzie.

Ala-Kul ma pochodzenie lodowcowo-zaporowe. Jezioro jest wydłużone i leży w wąskiej górskiej niecce, jego brzegi są przeważnie surowe i mało odpowiednie do dłuższych postojów, a pogoda może się tu szybko zmieniać nawet latem. Zbiornika nie otacza las, dlatego krajobraz wydaje się otwarty: turyści widzą skaliste zbocza, płaty śniegu, obszary usypisk i wysokogórskie łąki na podejściach do jeziora.

Dla podróżników Ala-Kul jest interesujące przede wszystkim jako cel górskiej wędrówki. Przyjeżdża się tu nie dla plażowego wypoczynku, lecz dla trasy przez jedno z najbardziej wyrazistych wysokogórskich miejsc w okolicach Karakołu. Jezioro jest często uwzględniane w trekkingach przez wąwóz Karakoł oraz w przejściach przez przełęcz Ala-Kul, skąd otwierają się widoki na sąsiednie pasma i doliny.

Wizyta wymaga przygotowania: do jeziora nie prowadzi droga samochodowa, a trasa biegnie górskimi ścieżkami ze znacznym przewyższeniem. Z tego powodu wyjazd zazwyczaj planuje się na ciepły sezon i łączy z kilkugodzinną wędrówką lub z noclegiem w namiocie niżej na trasie, gdzie warunki do biwakowania są wygodniejsze.