Akwedukt w Pamukkale to zachowane odcinki starożytnego systemu zaopatrzenia w wodę Hierapolis, antycznego miasta położonego obok współczesnego Pamukkale w prowincji Denizli. Fragmenty te znajdują się na terenie strefy archeologicznej Hierapolis-Pamukkale, wpisanej na Listę światowego dziedzictwa UNESCO. Dla odwiedzających jest to okazja, by zobaczyć nie tylko słynne trawertyny, ale także infrastrukturę inżynieryjną, która zapewniała funkcjonowanie dużego miasta.

Hierapolis rozwijało się w epoce hellenistycznej, a większość znanych dziś budowli wodociągowych pochodzi z okresu rzymskiego. Po trzęsieniach ziemi system był naprawiany i częściowo przebudowywany, dlatego jego historia odzwierciedla długie użytkowanie miasta na przestrzeni kilku epok. Akwedukt był związany przede wszystkim z dostarczaniem słodkiej wody, która była niezbędna do codziennych potrzeb niezależnie od źródeł termalnych rejonu Pamukkale.

Woda docierała do miasta grawitacyjnie kanałami i rurami, a następnie była rozprowadzana do łaźni, fontann, budynków publicznych i dzielnic mieszkalnych. Nawet w zachowanej formie takie pozostałości pomagają wyobrazić sobie poziom antycznej inżynierii miejskiej i organizację codziennego życia. To miejsce jest szczególnie interesujące dla tych, którzy chcą zrozumieć Hierapolis nie tylko jako kompleks ruin, ale także jako dobrze zorganizowane starożytne miasto.

Dziś akwedukt zachował się fragmentarycznie i zwykle ogląda się go podczas spaceru po parku archeologicznym Hierapolis. Poszczególne odcinki wodociągu nie tworzą samodzielnego obiektu muzealnego, ale dobrze uzupełniają wizytę w nekropolii, teatrze, termach i przy innych ruinach. Zwiedzanie jest dostępne w ramach wspólnego biletu na teren kompleksu, a poruszać się warto wyłącznie po otwartych i oznakowanych trasach.