Czerwona Bazylika znajduje się w Bergamie, w miejskiej części tego obszaru prowincji Izmir, niedaleko centrum i u podnóża akropolu starożytnego Pergamonu. To jeden z najbardziej charakterystycznych zabytków epoki rzymskiej w mieście, znany również jako świątynia Serapisa. Współczesną nazwę kompleks zawdzięcza masywnym ścianom z czerwonej cegły, które wyraźnie wyróżniają się na tle okolicznej zabudowy.

Budowlę datuje się na II wiek n.e., prawdopodobnie na okres panowania cesarza Hadriana. Należała do największych budowli kultowych starożytnego Pergamonu i, według najbardziej rozpowszechnionej wersji, była związana z kultem Serapisa oraz innych bóstw egipskiego kręgu. Plan kompleksu jest nietypowy: obejmował dużą salę główną, przestronny dziedziniec i dwie okrągłe boczne wieże, co sprawia, że zabytek jest łatwo rozpoznawalny.

W okresie bizantyjskim część budynku wykorzystywano jako chrześcijańską bazylikę i to właśnie to późniejsze przeznaczenie utrwaliło się we współczesnej nazwie. Dlatego miejsce jest interesujące nie tylko jako rzymska świątynia, ale także jako zabytek wczesnochrześcijańskiej historii regionu. W architekturze i zachowanych fragmentach można dostrzec ślady kilku epok, nałożonych na siebie.

Dziś Czerwona Bazylika stanowi część historycznego krajobrazu starożytnego Pergamonu, wpisanego na Listę światowego dziedzictwa UNESCO. Przyjeżdża się tu, aby wyobrazić sobie skalę antycznego miasta, zobaczyć rzadkie połączenie rzymskiej inżynierii i późniejszych przebudów, a także połączyć zwiedzanie zabytku ze spacerem po Bergamie i wejściem na akropol.