Złota Brama Konstantynopola znajduje się w europejskiej części Stambułu, przy południowym odcinku murów Teodozjusza, obok twierdzy Yedikule. W późnorzymskiej i bizantyjskiej epoce był to główny ceremonialny wjazd do miasta od strony lądu, związany z oficjalnymi uroczystościami, powrotami cesarzy po zwycięstwach i szczególnie uroczystymi wjazdami do stolicy.

Budowla miała formę monumentalnego trójprzelotowego łuku z wieżami po bokach. Początkowo brama była obłożona marmurem i stanowiła część systemu obronnego Konstantynopola, a jednocześnie wyróżniała się reprezentacyjnym charakterem. W przeciwieństwie do zwykłych przejść w murze miejskim otwierano ją nie dla codziennego ruchu, lecz w wyjątkowych przypadkach.

Po osmańskim podboju miasta bramę włączono do twierdzy Yedikule, zbudowanej w drugiej połowie XV wieku. Otwory łukowe z czasem zamurowano, a zabytek przestał pełnić dawną funkcję wjazdu. Niemniej jednak jego struktura dobrze pokazuje, jak w jednej budowli łączyły się znaczenie militarne i rola ceremonialna.

Dziś Złota Brama jest interesująca dla tych, którzy chcą zobaczyć jeden z najbardziej znanych fragmentów lądowych fortyfikacji Konstantynopola i lepiej zrozumieć historię przejścia od późnorzymskiego miasta do bizantyjskiego, a następnie osmańskiego Stambułu. Nie jest to samodzielny zabytek, lecz część większego historycznego zespołu, który najlepiej zwiedzać razem z odcinkiem murów i twierdzą Yedikule.