Fontanna Ahmeda III znajduje się w historycznym centrum Stambułu, na placu Sultanahmet, między pałacem Topkapi a świątynią Hagia Sophia. Jest to jeden z najbardziej wyrazistych ulicznych zabytków osmańskiego Stambułu z początku XVIII wieku, związany z okresem panowania sułtana Ahmeda III. Fontanna została stworzona jako obiekt publiczny do rozdawania wody pitnej oraz jako ważny element przestrzeni miejskiej przy reprezentacyjnym wejściu do kompleksu pałacowego.

Zbudowana w 1728 roku, fontanna należy do okresu Tulipanów – czasu, gdy w architekturze osmańskiej wzrosła dbałość o dekoracyjność i finezję wykończenia. Budowla ma formę wolnostojącego pawilonu na planie kwadratu, z szerokim gzymsem i niewielkimi kopułowymi zwieńczeniami w narożach. Na jej elewacjach znajdują się sebile i nisze, z których niegdyś rozdawano wodę przechodniom.

Szczególne zainteresowanie budzi dekoracja zabytku. Elewacje pokryte są subtelną kamienną rzeźbą, ornamentem roślinnym i kwiatowym, a także kaligraficznymi inskrypcjami. Poetyckie teksty na panelach związane są z tematyką wody, dobroczynności i sułtańskiej opieki. Dzięki temu fontanna jest interesująca nie tylko jako obiekt architektoniczny, lecz także jako zabytek osmańskiej kultury artystycznej.

Dziś przychodzi się tu przede wszystkim ze względu na historyczne otoczenie Sultanahmetu i możliwość obejrzenia jednego z charakterystycznych zabytków późnej architektury osmańskiej. Fontannę można łatwo włączyć do spaceru po starym mieście: stoi obok głównych atrakcji dzielnicy i dobrze odbierana jest jako część zespołu placu i pałacowego otoczenia.